tedavisi, belirtileri, Hakkında Bilgi, Nedir » deride mantar

Bebeklerde Görülen Kaşıntılı Bir Hastalık : Strofulus

admin — Thu, 15 May 2008 21:49:12 +0000

Strofulus deri üzerinde ödemli papüller özellikleri gösteren bir çeşit hastalıktır. En fazla 1-3 yaş arasındaki çocukların kol ve bacaklarında iğne başından mercimek büyüklüğüne değin, soluk pembe renkte ve sert kıvamda sivilceler biçiminde meydana gelir. Kaşıntıdan dolayı tahriş olan papüller daha sonra iltihaplanabilir. Hastalığın sebebi henüz maalesef bilinmemekte, diatezik olarak kabul görmektedir. Yani yumurta, çikolata gibi maddelerin hastalığın başlamasında etkili olduğu ileri sürülmektedir. Tedavide esas, bu gibi kişilerin kendilerine dokunan gıdalardan özellikle kaçınmaları gerekmektedir. Ayrıca deriyi temiz tutmak, sulu patlar sürmek, antihistaminik adı verilen ilaçlar, kortizon ve kalsiyum vermek gereklidir.

Pamfigüs

admin — Tue, 13 May 2008 19:12:01 +0000

Deride su toplanması şeklinde görülen bir grup hastalık pamfigüs adını alır. Yeni doğan çocukların gövdelerinde ve maserasyona uygun yerlerinde, sağlam deride kırmızı lekeler üzerinde içi su dolu kabarcıklar yani bül şeklinde başlayan tipine pamfigüs necnatorum denir. Streptokok ve stafilokokların yaptığı bu hastalıkta su dolu kabarcıklar cerahatlenerek açılır ve iz bırakmadan 2-3 gun içinde geçerler. Pamfigüs vulgaris denen şekli ise daha çok kadınlarda 40-50 yaşları arasında görülür. Genellikle ağız içinde meydana gelen bullerle başlar. Hafif ağrılı olan bu su dolu şişlikler süratle açılır ve affa benzer. Etkeninin virüs olduğu veya otoimmun bir hastalık olduğu düşünülmektedir. Deride veya mukozalarda iyileşmeyen yaralarda hemen bir deri hastalıkları uzmanına gitmelidir. Teşhis ancak biopsi ile konmaktadır. Tedavide en etkili ilaç kortizondur. Pamfigüste, deri üzerinde içi su dolu kabarcıklar vardır.

Nistatin

admin — Thu, 10 Apr 2008 18:04:19 +0000

Nistatin (Nystatin), mantar enfeksiyonlarında kullanılan bir ilaçtır. Streptomyces noursei adındaki mikrobun yaptığı bir salgı maddesi olarak elde edilmektedir. Mantarların çoğu antibiyotiklerin etkisine dayanıklıdır. Etkili olan antifungal ilaçların çoğu toksık olduğu için kullanılma alanı bulunmaz. Bunların içinde Nistatin ve Amfo-terisin nisbeten zararsız oldukları için polyen antibiotik olarak mantarlara karşı özellikte Candida albicans enfeksiyonlarında (pamukçuk) ağızdan ve kadınların bazı akıntılarında vaginal yoldan kullanılmaktadır. Barsakta emilmediği için sistemik mantar enfeksiyonlarında etkisi yoktur.

Mantar Zehirlenmesi

admin — Sun, 30 Mar 2008 21:28:58 +0000

Besin olarak yenen bazı mantarlar, bitkiler âleminin basidiomycetous grubundan canlı varlıklardır. Mantar zehirlenmesi, bunların zehirli tiplerinin yenmesiyle meydana gelir. Özellikle Amanita phalloides Amanita muscaria, Amanita vera, bilinen en zehirli mantarlardır. En önemli zehirleri muscarindir. Zaman zaman da, daha önce tanımlanmamış olan bazı mantar tiplerinin de zehirli etkilere sahip oldukları bildirilmektedir. Bazı vakalarda, mantar zehirlenmesi belirtileri, mantarın yenmesinden 6-14 saat sonra görülür. Zehirlenmelerde ağır karın ağrıları, kusma, sulu ishal, aşırı bir susuzluk vardır. Deri zamanla mavi renk alır. Yerinde duramama, devamlı hareketlilik, nabzın yavaşlaması, görme bozuklukları, gözbebeğinin küçülmesi, zehirlenmenin diğer belirtileridir. Kas kasılmalarını kollaps yani dolaşım sisteminin iflası izler ve zehirlenme ölümle sonuçlanır. Bütün bu belirtiler zehirin sindirim sistemini, karaciğeri ve sinir sistemini etkilemesi sonucu ortaya çıkar. Mantar zehirlenmesinin erken saptanması halinde tedaviye midenin hemen yıkanması ve barsakların boşaltılması ile başlama, lıdır. Böylece zehirin sindirilerek kana karışması önlenebilir. Zehirin kana karışması halinde ise deri altından atropin yapılır. Atropin,muskarin zehiri için iyi bir antidottur.

Mantarlar ve Mantar Hastalıktarı Mikotik Hastalıklar

admin — Sun, 30 Mar 2008 21:26:01 +0000

Mantarlar bitkiler âleminin klorofilden yoksun tek veya çok hücreli canlılarıdır. Bir hücreli mantarlar (sporlar ve mayalar) mikroplara benzerler, ancak çevrelerinde sellüloz zardan oluşan kalın bir zarın bulunması ile onlardan ayrılırlar. Mantarların bitkisel yapılan tal denilen liflerden oluşmuştur. Üremeleri bazılarımda eşeyli sporlarla, bazılarında ise eşeysiz sporlarla olur. Lifleri bölmelere ayrılmamış olan basit yapılı mantarlardan (miksomiçetler, fikomiçetler, zigomiçetler) başka lifleri bölmelere ayrılmış, üreme organları iyi gelişmiş yüksek yapılı mantarlar (basidiomi-çetler, askomiçetler, adelomiçetler ve aktinomiçetler) de vardır, insanlarda parazit olarak bulunan ve hastalık yapan mantarlar veya başka bir deyimle mikozlar mikroskobik olanlardır. İnsanda asalak yaşayan doksana yakın türde mantar sayılmıştır. Bunların bir kısmı saprofit olarak yaşarlar yani hastalık yapmazlar.
Mantarların, deri, tırnak, kıl ve saçları et kileyerek meydana getirdikleri hastalıklar yüzeysel mantar hastalıkları genel adı altında toplanırlar (dermatofit, pitriyazis, versikolor, kandida hastalıkları). Bazı mantarlar deri altında toplanıp kronik iltihaplara ve miçetom denilen yalancı mantar urlarına neden olurlar. Bedenin ayak, diz, göğüs, kasık gibi çeşitli bölgelerinde hastalık yaparlar. Bu mantarlardan Madurella myecetomi’nin özellikle ayaklarda meydana getirdiği şişlikler madura ayağı diye bilinen kronik bir hastalığı meydana getirir. Büyük ölçüde şişmiş ve içi düğümlerle dolu, yüzeyi fistullerle kaplı madura ayağından tanecikli bir irin yanı cerahat akar. Tedavisi geciken olaylarda ayağı kesmek gerekebilir
Sporotrıchum schenkıı adındaki mantarın lenf sistemine yerleşerek meydana getirdiği hastalığa sporotrıkum cladosponum türünden mantarların den altında sığıl seklinde meydana getirdiği hastalığa da kromoblastom adı verilir. Mantarların iç organlarda meydana getirdiği hastalıklar derin mantar hastalıkları adı altında toplanırlar Bunların arasında Aspergıllus fumıgatus’un sebep olduğu kuf mantarı hastalığının, Cryptococcus neoformans’ın sebep olduğu krıptokok hastalıklarını, Hıstoplasma capsulatum’un gribe benzer şekilde meydana getirdiği hıstoplazma hastalığını akciğerlerde yerleşen oradan den ve mukozalara yayılarak Blastomyces dermatıdıs mantarının oluşturduğu blastomıçes hastalıklarını, Cocçıdıoıdes ımmıtıs’ın etken olduğu koksıdıyoıdes hastalığını sayabiliriz Bütun bu mantar hastalıklarının teşhis edilebilmesi için şüphe edilen lezyondan alınan örnek lerde mantarların görülmesi gerekmekte dır Mantarların üretilme ortamı olan şa bouraud besıyerıne diğer bakterilerin ure meşine engel olmak için antıbıotık konmuştur Böylece çeşitli mantar türleri üretilerek eınslerı ayırt edilir Bazı mantar hastalıklarının teşhisinde ise deney hayvanları kullanılır
Mantar hastalıklarının tedavisinde antımıkotik denilen ilaçlar kullanılır Mantarlara da etkili olan Nıstatın, Pımafusın Amfote-rısın gibi antımıkotık antıbıotıkler bulunmuştur

Madura Ayağı – Maduromikoz Denen Mantar Hastalığı

admin — Sat, 22 Mar 2008 10:09:57 +0000

Madura Ayağı
Madura ayağı veya maduromikoz (Myce-toma) en çok Hindistan’da görülen tropikal bir hastalıktır. Etken olarak çeşitli mantarlar (aktinomiçes, nokardia) gösterilebilir. Ayakta bir şişlik şeklinde başlar, gittikçe yayılır, abseleşır. Mantar yumuşak dokulardan başka kemigği de harap eder, deride delikler meydana gelir. İyi tedavi edilrnediği takdirde ayağın kesilmesi (omputasyon) gerekebilir.
Tedavide sulfonlar (Avlosulfon), atımıkotikler (Griseofulvin) ve antibiyotikler (penisilin, tetrasiklin) kullanılmaktadır

Papüllü ve Kaşıntılı Deri Hastalıklarından Liken

admin — Fri, 21 Mar 2008 21:20:12 +0000

Liken, papul dediğimiz kabarcıkların görüldüğü deri hastalıklarındandir. Özellikle 20 – 50 yaşları arasında ve daha çok erkeklerde görülür. 2 – 4 mm. büyüklüğünde kırmızı veya mor renkte, yandan ışık aldığında parlak Wr yansıma yapan ve ele sert gelen bir kabarıklık biçimindedir. Bu papüller genişleyerek ortası çökük bir durum alırlar. Papüller çok değişik görüntü verebilir.

Liken plan (Lichen ruber planus) daha çok bilek ve kolların iç yüzeylerinde, cinsel bölgede ve bacaklarda yerleşir. Gövde ve başta daha az görülür. Genellikle çok kaşıntılı olan hastalık yavaş ve uzun seyreder. Nedeni tam bilinmemekte, psikosomatik bir hastalık olarak kabui edilmektedir. Tedavide sedatif ilaçlar, antihistamınikler, kortizon, karaciğer ekstreleri, vitaminler verilir. Liken üzerine kaşıntıyı alacak sulu merhemler sürülür.

Kötü Bir Deri Hastalığı

admin — Tue, 18 Mar 2008 21:31:03 +0000

Kseroderma pigmentosum doğuştan ve ailevi olarak görülen bir deri hastalığıdır. Hastalık ilk yaşlarda yüz, el ve el sırtı gibi vücudun güneş etkisinde kalan kısımlarında yanık gibi başlar. Kırmızı lekeler çil lekesine dönüşür ve zamanla deri, kuru, kabuklu ve damarlı bir hal alır. Ayrıca deri elemanlarının hacimce veya sayıca azalması demek olan atrofi vardır. Beyaz atrofik lekeler derinin parşömen gibi incelmiş ve büzülmüş olmasındandır. Bu zemin üzerinde hiperkeratoz sonucu meydana gelen siğil gibi oluşumlar daha sonra ülserle-şirler. Prekanseröz yani kansere hazırlayıcı hastalıklardan sayılan kseroderma pigmentosum (xeroderma pigmentosum) genellikle, 10 yaşları dolaylarında kansere veya melanom, sarkom denilen tümörlere dönüşür. Tedavi için cerrahi yoldan çıkarılmasına çalışılır. Radyoterapi ve elektrokoagulas-yon gibi uygulamalar da yapılmaktadır.

Deri Altında Oluşan Kesecikler

admin — Tue, 11 Mar 2008 15:44:01 +0000

Deri altında oluşan, içinde yağ dokusu ve kıl bulunan küçük, kese gibi urlara kist dermoid denir. Bazıları doğuştan mevcut olabilir. Gözün dış kenarında, kaş üzerinde bulunan dermoid kist ve makat çevresinde yer alan post-anal dermoidler karakteristiktir. Sonradan oluşan kist dermoidlere implantasyon dermoidi veya sekestrasyon dermoidi denir. Bunlar genellikle batmatarzındaki delici yaralanmalar veya ameliyatlardan sonra deri yüzeyinin derialtı dokusu içine itilmesi sonucu oluşurlar.
Kist dermoidlerin tedavisi ameliyatla çıkarmak suretiyle yapılmaktadır.

Deri Altında Oluşan Kesecikler

admin — Mon, 10 Mar 2008 22:49:27 +0000

Deri altında oluşan, içinde yağ dokusu ve kıl bulunan küçük, kese gibi urlara kist dermoid denir. Bazıları doğuştan mevcut olabilir. Gözün dış kenarında, kaş üzerinde bulunan dermoid kist ve makat çevresinde yer alan postanal dermoidler karakteristiktir. Sonradan oluşan kist dermoidlere implantasyon dermoidi veya sekestrasyon dermoidi denir. Bunlar genellikle batmatarzındaki delici yaralanmalar veya ameliyatlardan sonra deri yüzeyinin derialtı dokusu içine itilmesi sonucu oluşurlar. Kist dermoidlerin tedavisi ameliyatla çıkarmak suretiyle yapılmaktadır.