tedavisi, belirtileri, Hakkında Bilgi, Nedir » online tıp

Anjin Dö Puvairin Hangi Hastalıklarla Karışabilir?

admin — Tue, 17 Jun 2008 12:10:36 +0000

Anjin dö puvairin hangi hastalıklarla karışabilir?
1. Göğüs ve boyun fıtıklarının hastalıkları,
2. Sol omuz oynağı hastalıkları,
3. Kaburga kıkırdaklarının kayması,
4. Kaburgalar arası sinirlerinin iltihaplanması,
5. Sol göğüs etleri romatizması,
6. Midenin göğüs içine fırlaması,
7. Yemek borusu hastalıkları,
8. Miyokart enfarktüsü,
9. Asabi kalp hastalığı,
10. Kalın barsakların gaz yapması… Bu saydığımız 10 hastalık ve daha birçokları ile aniin dö puvatrin arasında ayırt yaparak ancak hazık bir hekimin işidir .

Kimler Romatizmaya Yakalanır?

admin — Sun, 08 Jun 2008 20:21:50 +0000

Kimler romatizmaya yakalanır?
Hâd “romatizma umumiyetle 5-15 yaşları arasında bulunan çocuklarda görülür. 25 yaşını geçkin kimselerde ilk defa olarak romatizma görülmesi nadirdir. Erişkinlerdeki romatizma çok defa çocuklukta geçirilen romatizmanın nüksüdür. A hemolitik streptokok enfeksiyonu geçiren (meselâ boğaz anjini) çocukların ancak %3 ünde romatizma husule gelir. Demek ki hususî bir istidat bulunması şarttır. Daha önce romatizma geçirmiş olanlar anjin, kızıl, v.s. gibi streptokok enfeksiyonuna yakalanırlarsa şahsın 50 sinde romatizma nükseder. Romatizma bulaşıcı değildir, fakat romatizmaya sebep olan mikrop bulaşıcıdır (-sâridir). Bazı hekimler romatizma husulünde irsiyetin rolü olduğuna inanmaktadırlar. Anası babası romatizma geçirmişse çocukta da olması muhtemeldir. Romatizma geçiren çocukların %50 sinden fazlasında devamlı bir kalb hastalığı baki kalır. H’omaiizma nasıl teşhis edilir? Halk arasında, eskiden her ateşe sıtma dendiği gibi, her ağrıya da romatizma denip geçilir. Hakikaten romatizmanın hemen yirmi-beşten fazla çeşidi vardır. Lâkin esas kalbe vuranı, kalb hastalığı yapanı, başlı basma bir tiptir ki biz buna hâd asıl romatizma hastalığı diyoruz. Romatizmanın şayanı itimat bir tek arazı yoktur. Birçok arazlar bir araya gelir. Umumiyetle oynak yerleri şişer, kızarır, ağrır, ateş yükselir. Ağrı bir oynaktan ötekine atlar. Çocuk çok fazla terler. Romatizma kalbin dış zarını, iç zarını veya ‘etini hastalandırır. Dış zarında perikardit yapar, etinde miyokardit husule getirir, iç zarının iltihabına ise andokardit denir. Bazan kalbteki arıza, romatizma gaçirildikten 10-15 sene sonra meydana çıkar. Hattâ hasta ve etrafındakiler böyle bir romatizma geçirildiğini unutmuşlardır bile. Bazan da ufak bir anjinden sonra kalb-romatizması husule gelir. Şahıs bunun farkına bile varmaz. İlerde kendisini muayene eden. hekim, kalbinin hasta olduğundan bahsedince hayretler içinde kalır ve (Ama ben romatizma geçirmedim ki) der. Romatizma kalb kapaklarını ya daraltır veya onları aşındırarak bollaştı-rır. En çok âfete uğrıyan kapaklar mitral ve aorta kapaklarıdır. . İlerde bu kapakların hastalıkları ayrıca anlatılacaktır.

Streptomisin

admin — Thu, 15 May 2008 21:37:25 +0000

Streptomisin ilk olarak 1945 yılında Waksman’ca Streptomyces griseus ismindeki toprak mantarından elde edilmiş, aminoglikozid grubu bir antibiotiktir. Pekçok mikroplara, daha çok tüberküloz mikrobuna karşı etkili olması sebebiyle bu hastalığın tedavi edilmesinde kullanılan ilaçlar arasındadır ve en etkilisidir. Streptomisin ve bir benzeri olan dihidrostreptomisin bakterilerin içine girdikten sonra protein yapımını durdurmak yoluyla çoğalmalarını engellemekte ve hemen akabinde de ölümlerine sebep olmaktadır.
Mide – bağırsak yolundan emilme olmadığından kalçadan zerkedilen bir tür ilaçtır. Streptomisinin de her ilaç gibi yan etkisi elbette vardır. Baş dönmesi, bulantı, deri döküntüsü gibi yan etkiler görülebilir. Yüksek dozda ve sürekli kullanıldığında işitme bozukluğu (sağırlık), karaciğer ve böbrek bozukluğu (albuminüri) yapabilir.
Ayrıca streptomisine karşı bakterilerde çok çabuk bir direnç ve bağışıklık meydana gelir. Bu sebeple, tüberküloz tedavisinde PAS ve INH gibi diğer ilaçlarla birlikte kullanılır.

Sterilizasyon

admin — Thu, 15 May 2008 21:29:48 +0000

Ameliyatlarda kullanılan aletlerin mikroplardan arındırılması işlemine sterilizasyon denir. Ayrıca sterilizasyon deyimi kadın veya erkeklerde yapılan kısırlaştırma ameliyatı için de kullanılmaktadır. Sterilizasyon için en çok kuru sıcaklık veya sıcak basınçlı buhar kullanılır. Genel olarak sterilizasyon, alet ve çamaşırların konduğu tromel denen kutuların otoklav denen aletlerde 1 atmosfer basınç altında 120°C sıcaklıkta 20 dakika bırakılmasıyla elde edilir. Isıya karşı hassas olan ve bozulan bazı maddeler ise etilen oksit veya propilen oksit gazı ile sterilize edilebilir. Bazı ilaçlar da ışığın mikropları öldürücü etkisinden yararlanılarak sterilize edilmektedir. Bu amaçla dalga boyu 2540-2800 A° olan ultraviyole ışınları, gamma veya katot ışınları da kullanılmaktadır. Ameliyat, mikroplardan arınmış bir ortamda, ger çekten temiz yani steril kılınmış aletlerle yapılır.

Ödem

admin — Sun, 11 May 2008 21:27:23 +0000

Dokularda hücrelerarası sıvının artmasıyla meydana gelen şişliğe ödem (edema) adı verilir. Ödemin varlığını anlamak için doku üzerindeki deriye parmakla basılır ve ancak bir süre sonra kaybolan çöküklük (godet) meydana getirilir. Yerel ödemlerden başka vücudun boşluklarında su toplanacak kadar büyük genel ödemlerin meydana gelmesi halinde ise anazarkadan söz edilir Karında periton boşluğunda su toplanmasına asit (ascites), göğüste plevra boşluğunda su toplanmasına ise hidrotoraks adı verilir. Ayrıca bazı hastalıkların belirtisi olarak meydana gelen organ ödemleri örneğin akciğer ödemi, beyin ödemi, larenks ödemi vb. ödemler de vardır.
Vücut ağırlığının % 75′ini oluşturan su, organizmada hücre, hücrelerarası ve damarlarda kan plazması gibi üç bölüm arasında belirli bir denge içinde dağılmış olarak bulunur. Bu su ve elektrolit dengesinin bozulmasına neden olan bazı hastalıklarda, beslenme yetersizliği, kopiller geçirgenliğinin bozulması, dokuların direncinin azalması gibi durumlarda ödem meydana gelmektedir,
İltihaplı ödem sık görülen ve bilinen bir ödem şeklidir. İltihap meydana gelen yerde, iltihabın dört esas belirtisi: Ağrı {do-lor), kızarıklık (rubor), ısı artışı (calor) ve şişlik (tumor) yani ödem vardır. Toplardamarlarda, dolaşımın bozulduğu -varisli organlarda, tromboflebit gibi iltihabı hastalıklarda da lokal ödem meydana gelir. Menopozda sabahları görülen ve hareketle bir süre sonra geçen göz kapağı ödemleri, hormona! nedene bağlıdır, tedaviyi gerektirmez. Yaygın ödemler ise kalp yetmezliklerinde, sirozda ve akut giomerulonefrit denen böbrek hastalıklarında görülür. Gebelikte son üç ayda bacaklarda toplardamarların baskı altında olmasına bağlı olarak görülen hafif ödem fizyolojik kabul edilirse de bazen hipertansiyon ve albuminüri ile beraber gebelik toksemisinin üçlü belirtisini meydana getirebilir. Ödemlerin tedavisi doktorlar tarafından sebebe göre ve genellikle fazla suyun vücuttan atılmasını sağlayan diüretik dediğimiz ilaçlarla dikkatli olarak yapılmalıdır.

Bağışıklık Bozukluğu Hastalıkları

admin — Wed, 07 May 2008 21:06:43 +0000

Bağışıklık, yani immünite, insanın yaşamını sürdürebilmesi, mikroorganizmalarla savaşabilmesi için zorunlu fizyolojik bir savunma olayıdır. Bağışıklık humoral ve hücresel olmak üzere iki türlüdür. Normal bağışıklığı sağlayan, bir antijenin bedene girmesinden sonra ona kürşı oluşan antikorlar veya lenfositlerdir. Antikorlar organizmaya yabancı bir antijenin girmesinden sonra beliren ve antijenle birleşerek onu etkisiz kılan kan plazması globulinleridir. Günümüzde antijen özellikleri bakımından 5 tip immünoglobulin (IgG, İgM, IgA, IgD, IgE) ayrılmaktadır. Bu bağışıklık cisimlerinin yani immünoglobulinlerin yapımı plazma hücrelerinde (plazmosit) olmaktadır. Plaz-mositler de kemik iliğindeki lenfositlerde (B – lenfositleri) oluşurlar ve humoral bağışıklığı sağlarlar.
Hücresel bağışıklık da lenfositlerden kaynaklanır. Bu lenfositler timüste olgunlaştıklarından (T – lenfositleri) adını alırlar.
Bunlar, geç aşırı duyarlılık olaylarında rol alırlar ve antijenin vücuda girmesinden 24-48 saat sonra kendini gösteren hücresel bağışıklığın etkenidirler.
Bütün bu normal immünoglobulinlerden başka bazı durumlarda vücudumuzda veya kanda anormal immünoglobulinler yani anormal proteinler (paraproteinler) meydana gelmekte ve hastalığa neden olmaktadır.
Oto immun hastalıklar tıp biliminin bir dalı olan immünolojinin çok ilginç ve karmaşık konularından biridir. Vücut yapımız yani organizmamız kendi öz yapıları ile kendinden olmayan yabancı cisimleri ve yapılan ayırt edebilme yeteneğine sahiptir.
Organizmada normal olarak bulunan antijenlere yani otojen antijenlere karşı bir bağışıklığın işlemeye başladığı hastalıklara otoimmün hastalıklar (özbağışıklık hastalıkları) denmektedir.
Normal şartlarda bağışıklıkla görevli hücreler kendi öz doku hücrelerini tanımayı öğrenmişlerdir. Düzenleyici bir sistem yardımıyla bağışıklık hücrelerinin bunlara saldırması önlenmektedir. Bu sistemin bozulması organizmanın kendi dokusuna ve hücrelerine karşı sanki onlar yabancı bir çntijenmiş gibi aşırı duyarlık göstermesi ve antikorlar yapması otoimmün hastalıklara yol açmaktadır. Öz bağışıklık, denetlenmemiş beyaz dizi hücrelerinin gelişmesine bağlı olabilir. Ya da saldırgan bir mikrop organizmanın bazı nücreleriyle ortak antijenler taşıyabilir ve vücudumuz mikroba karşı antikor üretirken istemeyerek kendi hücrelerine karşı da antikor üretmiş olur. Veya bir virüs enfeksiyonu organizmanın normal yapı maddelerini tanınmaz bir duruma getirmiş olabilir.
Günümüzde birçok hastalık özbağışıklık yani otoimmün hastalıklar arasında sayılmaktadır. Kan hastalıkları arasında yeni doğan çocuklarda görülen eritroblastosis fötalis (Rh uyuşmazlığı), Kahler hastalığı, (multiple miyelom), VValdenström hastalığı (Makroglobulinemi), Franklin hastalığı (Ağır immünoglobulin G) Addison-Biermer anemisi, romatizmal hastalıklar arasında akut eklem romatizması, sinir sistemi hastalıkları arasında multiple skleroz, Guillain-Barre sendromu, Sindirim sistemi hastalıkları arasında ülserli kolit, Crohn hastalığı, Çölyak hastalığı, deri hastalıkları arasında cüzzam, üçüncü devre deri frengisi, büyük kabarcıklı deri iltihapları, sis-temik lupus eritematosus; böbrek hastalıkları arasında kronik glomerulonefrit, İç salgı bezleri hastalıkları arasında Basedovv, tiroid iltihabı (Hashimoto hastalığı), Addison hastalığı, bağışıklık bozukluğu sonucu ortaya çıkan hastalıklar olarak kabul edilmektedir.
Bundan başka bir de doğal bağışıklığın yetmezliği sonucu oluşan immünolojik eksiklik hastalıkları da vardır. Bu hastalıklarda organizmada gammaglobulin bulunmadığı için /agammagloblunemiden söz edilir. Tedavi için hastalara gammaglobulin (Allerglobulin, Beriglobulin vb.) enjekte edilir.
Öz bağışıklık hastalıklarında ve günümüzde yaygınlaşmış olan organ nakli ameliyatlarında (transplantasyon) vücudumuzun gösterdiği bu istenmeyen bağışıklığı ortadan kaldırmak ve hastalığı tedavi etmek için bağışıklık tepkisini önleyici ilaçlar (im-muno-suppressive ajanlar) kullanılmaktadır. Bu ilaçların başında kortikosteroidler (kortizon), sitotoksik droglar (antimetabo-litler, alkilleyici ajanlar, folik asit antago-nistleri vb.) ve bazı serumlar (antilenfatik globulin = ALG, Rhesogam) kullanılmaktadır.