Bu sonuçlara katlanma zorunda değilsiniz. Öyleyse öncelikle düşünme sistemlerinde değişime başlayabilirsiniz. İnsanları en rahatsız eden duygulardan birisi de kırgınlıklardır. Sonrasında affedip affetmeme konusunda kararsızlıklar başlar. Bu kararsızlığın temelinde ise “affedersem tekrar yapabilir” düşüncesinin yanlışlığı hakimdir. Oysa affetmek unutmak demek değildir. Siz, affederek yaşadığınız olumsuzluğu çok daha iyi hatırlayabilir, bu sayede de anlayabilirsiniz.

Bir diğer düşünce şekli de; “affedersem değişmiş olurum, aslında o değişmeli” yönündeki düşüncedir. İnsanın ne hayatı ne de başkalarını değiştirmesi mümkün değildir. Başkalarını değiştirme düşüncesi sadece kendinize eziyet ve gereksiz vakit kaybıdır. İnsan, yalnızca kendi duygu ve düşüncelerini değiştirebilme gücüne sahiptir.

Ayrıca; hayatın adil olduğu, kötülerin cezalandırıldığı ve iyilerin ödüllendirildiği düşüncesi de yanlıştır. Herkes isteyebilir ancak kimse kimseye hayatın adil olduğu garantisini veremez. Hayat her bir insanın adalet beklentisini karşılama doğrultusunda değildir, belirli dengeler üzerine kurulmuştur.

Güzel bir söz ile tamamlamak gerekirse;

Adalet beklentisi içinde olanlar için: İyi bir insan olduğunuz için dünyanın size adil davranmasını beklemek, vejetaryen olduğunuz için bir boğanın size saldırmamasını beklemek gibidir.

Bayanlar arasında daha yaygın olan bu bozukluk, genellikle 12 yaş sonrasında başlar. Siz veya tanıdığınız biri, somatizasyon bozukluğu belirtileri arz ediyorsa, bir doktora görünün. Psikoterapi, sorundan muzdarip kişinin, semptomlara katkıda bulunuyor olabilen saklı iç çatışma­larını anlamasına yardımcı olabilir. Doktor ayrıca, ilaçlar da verebilir.

Bu semptomlar genellikle, derine oturmuş psikolojik çatış­malarla ilintilidir. Örneğin, ani felç, bir kişinin belli bir eylemden kaçınma yolu olabilir.

Yakınınızdaki bir insanın bu sorundan muzdarip olduğundan şüphe ederseniz, bu kişinin tıbbi bakım altına alınmasına yardımcı olun. Bir doktor, ciddi fiziksel hastalıkları elemek üzere adama­kıllı bir tıbbi muayene uygula­yacak ve kişiyi bir psikiyatri uzmanına yönlendirebilecektir.

Genellikle psikoterapi  ile birlikte, antidepresan  ilaçlar verilebilir. Aynca, stres azaltıcı teknikler (düzenli egzersiz ve gevşeme teknikleri gibi) de semptomların azaltılma­sına yardımcı olabilir.

Kişi ile yakın temasta kalın ve bir doktora görün­mesi için onu teşvik edin. Eğer kişi bunu yapmazsa, kontrolü ele alın ve bir doktor ya da psikiyatrist ile temasa geçin.

İntihar kurbanlarının çoğu yetişkindir. Ama daha genç yaşlardaki eğilim de alarm vermektedir. Yetişkin intihar­ları, depresyon, panik bozukluk, şizofreni, veya madde kullanımından muzdarip kişilerde daha yaygın bir şekilde vuku bulmak­tadır. Bununla beraber, binlerce intihar kurbanının, bu şartlardan muzdarip olduğu bilinmemektedir.

İntiharın bir seçenek olduğunu düşünüyorsanız:

■ Doktorunuzu arayın ya da yardım istemek üzere bir hastanenin acil bölümüne başvurun.

■ Doktorunuzdan, sizi, terapi için bir psikiyatra yönlen­dirmesini isteyin. Psikiyatri uzmanları, başa çıkılamaz gibi görünen lakin çözümlenebilir sorunlar için yardımcı olabilmek üzere eğitim almışlardır.

Bazı kişiler, intiharı düşündüklerini asla açık bir şekilde söylemezler. Ama buna dair uyarı sinyalleri sergileyebi­lirler. Bu işaretlerden herhangi birini sergileyen bir kişi biliyorsanız, ona yardımcı olmak üzere inisiyatifi ele alın.

Uyarı sinyalleri şunlardır:

■ Depresyon: Yorgunluk, üzüntü hali, ve normal aktivitelere dair ilgi kaybı, bir intihar denemesi öncesinde görülebilir.

■ Huysuzluk ve birdenbire bambaşka bir ruh haline geçme durumu: Ruh halindeki çok aşırı bir değişiklik, özellikle depresyondan sakinliğe geçiş, bireyin belli bir eylem hazırlığı içinde olduğunun işareti olabilir.

■ Kriz: Depresyonlu bir kişide, baskı yaratan bir hadise, intihara dair düşünceleri başlatabilir.

■ Çekilme: Siz ya da tanıdığınız biri, normal aktivitelerden çekiliyor ya da tüm sosyal temaslardan kaçınıyor gibi görünüyorsa, yardım isteyin.